هر انسانی لبخندی از خداست؛ تقدیم به تو که زیباترین لبخند خدایی!.

اگر كليد قلبی را نداری قفلش نكن اگر خداحافظی در راه است سلام نكن اگر دستی را گرفتی رهايش نكن...

آره زندگيم همينه! ديگه چاره ای ندارم !صبح تا شب اين شده کارم يا تو باشی و بخندم يا نباشی و ببارم.

اول به نام عشق، دوم به نام تو، سوم به ياد مرگ. بر لوح شيشه ای قلبت بنويس: يا تو و عشق، يا من و مرگ.

زیر پلکت سایه بانم میدهی؟ سوختم آیا پناهم میدهی؟ آتشی افتاده بر جان و دلم ، قطره آبی بر لبانم میدهی؟ میهمان جان جانان گر شوم ، میزبانی را نشانم میدهی؟ تا بیاسایم دمی در پای عشق ، زیر چترت سرپناهم میدهی؟ ای جواب پرسش بی پاسخم ، عشق را آیا نشانم میدهی؟ رو مگردان نازنین با گوشه چشمت بگو در شرار چهره ات یک بوسه گاهم میدهی؟.

مثل شقايق زندگى كن:كوتاه اما زيبا،مثل پرستو كوچ كن:فصلى اما هدفمند،مثل پروانه بمير:دردناك اما...عاشق.

هر كسی هم نفسم شد دست آخر قفسم شد. من ساده به خيالم كه همه كار و كسم شد. اون كه عاشقانه خنديد خنده های من دزديد زير چشمه مهربونی خواب يك توطئه ميديد.

حقيقت انسان به آن چه اظهار ميکند نيست بلکه حقيقت او نهفته در آن چيزی است که از اظهار آن عاجز است بنابراين اگر خواستی او را بشناسی نه به گفته هايش بلکه به ناگفته هايش گوش فرا بسپار.

چترم باز باشد یا بسته فرقی نمی کند بی تو آسمان دلم همیشه ابریست.

بودیم کسی باور نمی داشت که هستیم باشد که نباشیم بدانند که بودیم.

گلی كه در دست داشتم پژمرد. من گريستم او پژمرد. او گريست باغ ها پژمردند. خداوند گلی ديگر به دستانم سپرد ولی تو همچنان می گريی؟ چرا؟.

وقتی دهکده ای آتش می گیرد همه دودش را می بینند اما وقتی قلبی آتش می گیرد کسی شعله اش را نمی بیند.

اشتباهی که کردم همه عمر و پشیمانم از آن اعتمادیست که بر مردم دنیا کردم.

به کعبه گفتم تو از خاکی منم خاک،چرا باید دور تو بگردم. ندا آمد تو با پا آمدی باید بگردی برو با دل بیا تا من بگردم.

دير گاهيست كه تنها بودم قصه غربت صحرا بودم وسعت درد فقط سهم من است بازهم قسمت غم ها بودم دگر آيينه ز من بی خبر است كه اسير شب يلدا بودم من كه بی تاب شقايق بودم همدم سردی يخ ها بودم كاش چشمان مراکوركنيد تا نبينم كه چه تنها بودم تا که بينم به همه جور جفا که چقدر بی دل و رسوا بودم.

فاصله تابش خود را بر ديگران تنظيم کن خداوند خورشيد را در جايی نهاد که گرم کند ولی نسوزاند.

يادت مياد روزی كه اون گل رو بهم دادی گفتی كه ؛گلها بی معرفتن ،زود خشك ميشن ،زود از پيش ادم ميرن ولی اشتباه كردی چون گلی كه بهم دادی اونجاست رو

به روم روی ديوار ،يه كمی خشك شده ولی تركم نكرده باهام مونده.....ولی تو.....گل هست اما تو نيستی ،تو رفتی ،تو بی وفاتر بودی

در تو خود را گم می کنم ، بی تو خود را باز می يابم و دوباره به دنبال گم شدن

خورشید تابانم تویی عشق پریشانم تویی آبی آسمانم تویی همدم تنهایی من یار و غمخوارم تویی یار همیشگی من عشق و دنیایم تویی گر نباشی من نیستم چون که هستی ام تویی

تو رو خواستن اشتباه بود - تو رو دیدن یه گناه بود - دلم از گناه نترسید - که وجودت چون پناه بود تو بودی باور من-تو یار و یاور من- تو بودی عشق اول-رفیق آخر من- تو بودی شور هستی-رفیق خوب مستی-تو بودی کعبه ی عشق-مثل خدا پرستی

برای کشف اقيانوس های جديد بايد شهامت ترک ساحل آرام خود را داشته باشيد, اين جهان, جهان تغيير است نه تقدير!

بودنم را هيچ کس باور نداشت هيچ کس کاری به کار من نداشت بنويسيد بعد مرگم روی سنگ با خطوطی نرم و زيبا و قشنگ او که خوابيده است در اين گور سرد بودنش را هيچ کس باور نکرد

اگر از پرده برون شد دل من عیب مکن شکر ایزد که نه در پرده پندار بماند از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر یادگاری که در این گنبد دوار بماند.

خانه بدون زن عفيف، گورستان است. «بالزاك»

اگه تو کوچه پس کوچه های دلم گم شدی.دنباله کسی نگرد که آدرس بهت بده چون غير از تو کسی اونجا نيست.

آسمان را ستاره زيبا می كند،باغ راگل،عشق را محبت،چشم را اشك ودوستی را تو.

اگه یه روز چشمات پر اشک شد و دنبال یه شونه گشتی که گریه کنی صدام کن. بهت قول نمی دم که ساکتت کنم...ولی قول می دم که پا به پات گریه کنم.

من چه كنم خيال تو منو رها نمی كنه اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمی كنه من نديدم كسی رو كه مثل تو موندگار باشه آدم خودش رو كه تو دل اينجوری جا نمی كنه.

عشق فراموش کردن نیست بلکه بخشیدن است،عشق گوش کردن نیست بلکه درک کردن است،عشق دیدن نیست بلکه احساس کردن است. عشق جازدن و کنار کشیدن نیست بلکه صبر کردن و ادامه دادن است.

هرگاه خداوند تورا به لبه پرتگاه برد باز به او اعتماد کن چون یا تورا از پشت خواهد گرفت یا پرواز را به تو خواهد آموخت!

اگه می‌دونستی قطره بارون وقت دور شدن از ابرا چه حسی داشت، اگه می‌دونستی يه بندر وقت رفتن كشتيها چه تنها ميشه،اگه می‌دونستی درخت كاج وقت پر كشيدن پرنده‌ها چه غمگين ميشه اگه می‌دونستی رفتنت چه آتيشی به جونم كشيد اون وقت اين قدر راحت نمي‌گفتی:خداحافظ ...

هرگز نمی گيرد كسی در قلب من جای تو را هرگز نديدم بر لبی لبخند زيبای تو را خورشيد عشق تو هنوز سوزد مرا سر تا زپای در كوی راه زندگی روشن كند راه مرا.

من از این فاصله ها، فاصله ها دلگیرم. بی تو اینجا،چه غریبانه می میرم. دیر سالیست که می خواهم از اینجا بروم، ولی انگار که با قلب زمین زنجیرم. مثل این است که من با همه هق هق خود، روی سجاده احسان تو جان می گیرم.

عشق يعنی خاطرات بی غبار دفتری از شعر و از عطر بهار عشق يعنی يك تمنا,يك نياز زمزمه از عاشقی با سوز و ساز عشق يعنی چشم خيس مست او زير باران دست تو در دست او.

چقدر عجیبه:تا وقتی مریض نباشی کسی برات گل نمیاره تا فریاد نزنی کسی به سویت باز نمیگرده تا گریه نکنی کسی نوازشت نمیکنه تا قصد رفتن نکنی کسی به دیدنت نمیاد و تا وقتی که نمیری کسی تو رو نمیبخشه.

براش بنویس دوستت دارم آخه میدونی.آدما گاهی اوقات خیلی زود حرفها شونو از یاد میبرن ولی یه نوشته،به این سادگیها پاک شدنی نیست.اگرچه پاره کردن یک کاغذ از شکستن یک قلب هم ساده تره...ولی بنویس...

انجماد قلبها را از خشکسالی چشمها می توان فهمید، چشمی که گریستن نمی تواند ، زیستن نمی داند...

اگه سهم من از این همه ستاره فقط سو سوی غریبی است , غمی نیست . همین انتظار رسیدن شب برایم کافی است.

آرزوهاتو یه جا یاداشت کن و یکی یکی از خدا بخواه خدا یادش نمیره ولی تو یادت میره که چیزی که امروز داری دیروز آرزوشو کردی.

عشق را دوست دارم نه در قفس بوسه را دوست دارم نه در هوس تورادوست دارم تا آخرين نفس.

من گمان می کردم دوستی چهار فصلش همه آراستگیست،من چه می دانستم هیبت باد زمستانی هست،من چه می دانستم سبزه می پژمرد از بی آبی،سبزه یخ می زند از سردی،من چه می دانستم دل هر کس دل نیست،قلبها آهن و سنگ،قلبها بی خبر از عاطفه اند،من چه می دانستم....

چه قدر دوست داشتم تمام دلتنگی های اين روز ها را با كسی تقسيم می كردم ، و يا كسی بود برای گوش دادن و درد دل كردن ، بماند كه آنقدر فاصله زياد شده كه هرچه فرياد می زنم گويا صدايم را نه تو می شنوی و نه هيچ كس ديگر.

اگر مثل اشک توی چشمام بودی واسه موندنت تا آخر عمرم گریه نمی کردم.

از لابلای مریم های خفته با فانوسی کمسو راهی به سویت می جویم و تو نیستی ، نیستی که ببینی امشب آسمان چقدر زیباست، اما من این آسمان را دوست ندارم!

هميشه آنقدر ساده نرو و مگذر لااقل نگاهی به پشت سرت کن…! شايد کسي در پي تو می دود و نامت را با صدای بی صدايی فرياد ميزند…! و تو… هيچ وقت او را نديده ای.

ای دو چشمت سبزه زاران     گريه ات اشک بهاران     ميروم غمگين و نالان     اشک غم ديگر نيافشان     ای سراپا مهربانی     ای نگاهت آسمانی     در دل نامهربانم     شوق ماندن می نشانی     عاشق و چشم انتظاری     پاک و روشن چون بهاری     هرچه گفتم باورت شد     حيف از احساسی که داری     چشمه ای خشک و سياهم     خسته ای گم کرده راهم     بگذر از من چونکه ديگر     زشت و سرتاپا گناهم.

آه ترسم شبی طوفان شود ساحل امید من ویران شود گر زدریا قطره ای هم کم شود مرغ طوفان سینه اش پرغم شود ای دلت دریای پاک و روشنم مرغ بوطیمار این دریا منم.

از کنج لبات بوسه ای چون قند گرفتم از قند لبات من مرض قند گرفتم!!!

تقدیم به همه شما

وسعت دنیای هرکس به اندازه وسعت اندیشه اوست.!!

گفتی ستاره موندنیست دیدی ستاره هم شکست؟!عهدی میون ما نبود عهد نبسته هم گسست.

لحظه ديدار نزديك است . باز من ديوانه ام، مستم . باز می لرزد، دلم، دستم.باز گويی در جهان ديگری هستم.

می خواستم برايت هديه ای بفرستم نسيم گفت مرا بفرست تا موهايش را نوازش کنم باران گفت مرا بفرست تا صورتش را بشويم و اشکهايش را پاک کنم ناگهان قلبم گفت: مرا بفرست تا دوستش داشته باشم و تو همه وجودم شدی.

دل می گيرد و ميميرد و هيچ کس سراغی ز آن نمی گيرد. ادعای خدا پرستيمان دنيا را سياه کرده ولی ياد نداريم چرا خلق شديم. غرورمان را بيش از ايمان باور داريم. حتی بيش از عشق.

بی قرار توام و در دل تنگم گله هاست بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست.

اگر كسی ديوونت بود تو عاشقش باش…اگر عاشقت باشه تو دوستش داشته باش…اگر دوستت داشته باشه بهش علاقه نشون بده…اگر بهت علاقه نشون داد فقط لبخند بزن…اينطوری وقتی هميشه يك پله ازش عقب باشی اگر يه وقت خسته شد و يك پله جا موند تازه ميشين مثل هم.

زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نيست و دلم بس تنگ است بی خيالی سپر هر درد است باز هم می خندم آن قدر می خندم که غم از روی رود.

زندگي را بی عشق سپری کن غم بزرگی است . اما اين تقريبا برابر است با غمی که زندگی را ترک کنی بدون اينکه به کسی که عاشقش هستی بگويی که دوستش داريد.

براش بنویس دوستت دارم آخه میدونی.آدما گاهی اوقات خیلی زود حرفها شونو از یاد میبرن ولی یه نوشته ، به این سادگیها پاک شدنی نیست.اگرچه پاره کردن یک کاغذ از شکستن یک قلب هم ساده تره...ولی بنویس...

اگر می خوای ارزشت را نزد خدا بدانی ، نگاه کن ببین ارزش خدا نزد تو در وقت گناه چه قدر است؟

آغوش پارکينگي است که جريمه ندارد!!! بوسه تصادفي است که خسارت ندارد!!! . . . . . چيه دنبالم راه افتادي !؟

اینم یه عکس زیبا،شهرستان سوادکوه(پل سفید)

با چنان عشقی زندگی کن که حتی اگر بنا به تصادف در جهنم افتادی خود شيطان تو را به بهشت بازگرداند.

اگر کلمه دوستت دارم قيام عليه بندهای ميان من و توست اگر کلمه دوستت دارم راضی کننده و تسکين دهنده قلب هاست اگر کلمه دوستت دارم پايان همه جدايی هاست اگر کلمه دوستت دارم نشانگر عشق راستين من به توست اگر کلمه دوستت دارم کليد زندان من و توست پس با تمام وجود فرياد ميزنم دوستت دارم.

ای مهربانم، ازین پس هرشب سراغت را از ماه می گیرم و هر روز به خورشید می سپارمت تا مبادا به سایه غم گرفتار شوی...

عشق لالایی بارون تو شباست / نم نم بارون پشت شیشه هاست / لحظه ی شبنم و برگ گل یاس / لحظه ی رهایی پرنده هاست / لحظه ی عزیز با تو بودنه / آخرین پناه موندن منه.

تو ای زیباترین شعر رهایی تو ای گلبرگ سرخ آشنایی میان کوچه های قلب تارم به دنبال تو می گردم کجایی.

قسمتی از وجود تو در من رشد کرده و ، تو خواهی ديد ، تو و من برای هميشه ، هرگز از هم جدا نخواهيم شد.

ای كاش آشنائيها نبود يا به دنبالش جدائی ها نبود يا مرا با او نمی كردی آشنا يا مرا از او نمی كردی جدا.

هميشه دوست داشتم ابر باشم.چون ابر انقدر شهامت داره که هر وقت دلش ميگيره جلوی همه گريه کنه.

تنها برای چشمان تو می نویسم که نگاهت تکراری از آسمان است... تو همانی هستی که بهار را برایم به ارمغان آوردی و من همانی هستم که به عشقت وفادار مانده ام و روزهای بی تو را در دفتر دلم شمارش کردم...

من يک قطره ام تو يک دريا؛من يک پرنده ام تو آواز؛من يک ابرم تو يک دريا؛من يک بهانم تو دليل پرواز.

اگر يادت کنم ديوانه می شم فراموشت کنم بيگانه ميشم اگر ترکت کنم ميميرم از غم فراموشت کنم می پاشم از هم.

کاش در صفحه ی شطرنج دلت شاه عشق بودم و با کيش رخت مات می شدم زندگی بازی شطرنجی نيست که در آن با کيش کسی مات شوی زندگی تک تک اين ثانيه هاست که در آن نقش تو پيداست

آن کس که تو را از دست داد که را يافت و آن که تو را يافت که را از دست داد

آتشی که عشق روشن می کند بسيار بيشتر از سردی و خاموشی ای است که تنفر به بار می آورد و من هرگز نمی توانم کسی را که به او لبخند نزده ام از ته دل دوست داشته باشم.

می توان در غربت داغ کویر گاه آن ابری که می بارید شد.

يادت در ذهنم و عشقت در قلبم و عطر مهربانيت در تمام وجودم است عزيزم محبت را در پاکی نگاهت و صداقت را در وجود مهربانت معنی کردم وبدان که زيباترين لحظه هايم در کنار تو بودن است.

تو که یک گوشه چشمت غم عالم ببرد حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد

پاييز را دوست دارم چون فصل غم است غم را دوست دارم چون گريه دل است دل را دوست دارم چون عشق را به من آموخت عشق را دوست دارم چون تو را دوست دارم چون تو را دوست دارم

اگر برگ درخت در پاییز نمی افتاد، جایی برای روئیدن برگ های بهاری پیدا نمی شد.

میدونی چرا غروب سرخه؟ چون خورشید می بینه من و تو همدیگرو دوست داریم آتیش میگیره!

دبير فارسی بودم نامت را اولين غزل از صفحه کتابها می نهادم اگر دبير

جبر بودم عشق مجهول تو را بر قلب معلوم خودم بخش ميکردم تا معادله محبت پديد آيد اگر دبير هندسه بودم ثابت می کردم که شعاع نگاهت چگونه از مرکز قلبم گذشت.

من به یک هراس همیشه طرحهای ساده و سایه های باران خورده ام را بی دلیل بر باد داده ام بعد از این دیگر نه به خواب قاصدکی تعبیر خواهم شد و نه به اعتبار چند خیال رنگ و رو رفته.

ای کاش می شد مثل يه برگ زرد توی پاييز زندگی رو رها کرد و خود رو به دست باد سپرد… ای کاش می شد.

باور کن گلایه از تو نیست تو خوبتر از آنی که گلایه از تو باشد گلایه از خودم و ویرانه های قلب خودم است که ذره ذره فرو میریزند واینک احساس میکنم جز ویرانه ای از من باقی نیست.

انشاا... همیشه شاد باشید،اگه از جمله ها خوشتون اومد یا نیومد!!! حداقل یه نظر کوچوووووولووووووو بدین خوشحال میشم.

شما بدون تسلط بر خود نمی توانید فاتح دیگران باشید. (کیم وو چونگ)

دنيا را بد ساخته اند ...

کسی را که دوست داری ، تو را دوست نمی دارد ...

کسی که تورا دوست دارد ، تو دوستش نمی داری ...

اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد ...

به رسم و آئين هرگز به هم نمی رسند ...

و اين رنج است ...

(دکترعلی شريعتی)